Arama motorları dokümanları kelime torbası olarak değil, varlık kümesi olarak okur. Kişiler, yerler, kurumlar ve ürünler tanınır ve bilinen kimliklerle eşleştirilir. Varlık belirginliği, dokümanın gerçekte hangi varlıkla ilgili olduğunu söyleyen puandır.
Tekrar sayısı bunun zayıf bir göstergesidir. Şekeri on bir kez anan bir tarif, şeker hakkında bir doküman değildir. Belirginliği konum ve bağlam belirler. Başlıkta, giriş paragrafında ve ara başlıklarda geçen varlıklar, bir listenin içine gömülmüş olanlardan çok daha ağır basar. Çevredeki dil de varlığın nasıl yorumlanacağını belirler. Google'ın Natural Language API'si varlık başına belirginlik puanı döndürür, yani kavramı kendi sayfalarınızda doğrudan gözlemleyebilirsiniz.
İçerik tarafında bu, optimizasyonu yeniden çerçeveler. Bir ifadeyi hedef yoğunluğa itmek yerine soru şu olur: dokümanın en belirgin varlığı gerçekten hedeflediğiniz konu mu ve onunla birlikte geçen varlıklar, hâlihazırda sıralanan sayfalardakilerle örtüşüyor mu.
Yapısal veri varlıkları açıkça adlandırarak yardımcı olur. Net bir giriş paragrafı ise sayfanın başka hiçbir yerindeki tekrarın yapamayacağı işi yapar.
Pratik bir kontrol yöntemi var. Sayfanızın metnini bir varlık analiz aracından geçirin ve en yüksek puanlı ilk üç varlığa bakın. Hedeflediğiniz konu bu listede değilse sayfa, sizin sandığınızdan başka bir şey anlatıyordur. Genelde çözüm giriş paragrafını ve H1'i konuya sabitlemek, konu dışı örnekleri seyreltmektir.