Semantik etiketleme, bir metin parçasının içindeki ifadelerin neye karşılık geldiğini makinenin okuyabileceği biçimde işaretlemektir. Kelimenin kendisi yerine anlamı kaydediliyor. "Ford" ifadesinin marka mı, soyadı mı yoksa yer adı mı olduğu etiketle netleşiyor ve genelde bir bilgi tabanındaki tekil kimliğe bağlanıyor.
İşleyiş iki adımda özetlenebiliyor. Önce metindeki adaylar bulunuyor, bu adım adlandırılmış varlık tanımaya denk düşüyor. Sonra her aday, bir ontoloji ya da bilgi tabanındaki kayda eşleniyor. Böylece "Ford" ile "Ford Motor Company" aynı kimliğe gidiyor ve sistem iki farklı yazımın aynı şeyi kastettiğini biliyor. Web tarafında aynı işi schema.org işaretlemesi yapıyor: sayfadaki fiyat, yazar ve etkinlik tarihi gibi alanlar arama motorunun anladığı tiplere bağlanıyor.
Kullanım alanı, metnin arama ve çıkarım için yapılandırılması gereken her yer. Kurumsal arama, ürün katalogları, içerik önerisi, hukuki ve tıbbi doküman işleme ve arama motoru görünürlüğü bu kapsamda.
Somut bir örnek: bir haber arşivinde "Apple" geçen 12 bin haber var. Etiketleme yapılmadan arama hem şirketi hem meyveyi getiriyor. Varlıklar kimliklere bağlandıktan sonra şirketle ilgili haberler ayrı bir kümede toplanıyor ve arşiv sorgusu anlamlı sonuç veriyor.
Etiketleme ucuz değil. Elle yapıldığında zaman alıyor, otomatik yapıldığında da belirsiz durumlar için insan kontrolü gerekiyor.